Skip to content

Warcross (Marie Lu)

Anne (14) las “Warcross” van Marie Lu:

In ‘Warcross’ wordt hacker en premiejager Emika Chen per ongeluk wereldberoemd wanneer ze een wereldwijd toernooi van de game Warcross hackt. Van de ene op de andere dag wil de steenrijke maker van het spel, Hideo Tanaka, dat ze hem helpt in het opsporen van Zero, een bijna onvindbare hacker die zowel online als in het echt een bedreiging vormt.

Ik vond ‘Warcross’ een onwijs gaaf boek. Ik zat volledig in het verhaal en heb het daarom ook in één weekend helemaal uitgelezen. De hoofdpersonen waren sympathiek en goed beschreven. Hierdoor begreep ik alle motivaties, zelfs al was ik het niet altijd met ze eens. De schrijfstijl van Marie Lu is fijn. Deze is vooral gericht op actie en het boek is heel direct geschreven, waardoor het makkelijk wegleest. Het boek was wel heel voorspelbaar: er zitten twee grote ‘plot-twists’ in het verhaal, maar beide zie je al van verre aankomen, net zoals eigenlijk alle verhaallijnen. De verhaallijnen zijn echter alsnog interessant, en ook de romantiek in het boek is goed beschreven. Het was geloofwaardig en niet te aanwezig, zoals je in andere YA-boeken soms ziet. De setting van het boek was ook heel erg mooi. Het boek speelde zich deels af in het Tokyo ‘van de echte wereld’ en in verschillende plekken in de virtual reality-game Warcross. Deze waren superfijn omschreven waardoor ik ze precies voor me kon zien. Hierdoor leefde ik nog meer mee met de actie en leek het bijna alsof ik naar een film keek.

De positieve aspecten van het boek wegen voor mij zeker op tegen de negatieve. Het boek is omschreven als een YA-thriller. Het boek is wel spannend, maar leek niet echt op een thriller, dus als je als lezer daarnaar op zoek bent is dit misschien niet de beste optie. Ik raad het boek zeker aan voor iedereen vanaf ongeveer 12 jaar, en ik kijk nu al uit naar deel twee!