Skip to content

Vrees me (Tahereh Mafi)

Evi (16) las “Vrees me” van Tahereh Mafi:

‘Ik zit nu 264 dagen vast.Ik heb niets anders om me gezelschap te houden dan een notitieboekje, een kapotte pen en de getallen in mijn hoofd. 4 muren. 14 vierkante meter ruimte. 26 letters in het alfabet van een taal die ik 264 geïsoleerde dagen lang niet heb gesproken. 6336 uur sinds ik een ander mens heb aangeraakt.’

Zo begint Vrees Me. Ik vind het een sterk begin van het boek, het zorgt er gelijk voor dat je aan het boek gehaakt raakt. De tekst in het boek is op een heel speciale manier geschreven, je leest alsof het haar schrift is waarbij sommige delen doorgestreept zijn. Op deze manier weet je ook wat haar binnenste gedachten zijn en begrijp je haar ook beter. Er zitten veel details in waarvan je het gevoel krijgt alsof je echt in het verhaal zit. De verhaallijn is goed te volgen en het is duidelijk geschreven.

Het verhaal gaat over een meisje dat door niemand aangeraakt kan worden. Doen ze dat wel, dan worden ze automatisch gemarteld. Dat vond ik een beetje raar, maar dat werd wel minder toen ik verder in het boek kwam. Juliëtte wordt opgepakt nadat ze iemand heeft vermoord, per ongeluk, en wordt 3 jaar lang getest en gevangen gehouden. Het verhaal vindt plaats in een futuristische setting, waarbij de natuurlijke voedselbronnen bijna op zijn en de vervuiling het klimaat enorm heeft veranderd. Volgens mij heeft dat ook te maken met haar krachten. Die setting geeft het verhaal echt een bepaalde sfeer en dat maakt het nog leuker om te lezen, omdat de omgeving ook wordt beschreven. Ik vind het boek echt een aanrader! Dit is het eerste deel van een serie, ik ben benieuwd naar de overige delen.