Skip to content

De verwanten (Guido Bottinga)

Eva (16) las “De verwanten” van Guido Bottinga:

Luka ontmoet de Engelse William tijdens een zomervakantie in Frankrijk. Het is liefde op het eerste gezicht. Alles gaat goed totdat hij haar verraadt door met een ander meisje te gaan. Luka wil hem niet meer aan kijken en vertrekt naar Zwitserland in de hoop om hem niet meer te hoeven zien. Als ze terug is in Nederland krijgt ze e-mails van William die ze probeert te negeren. Dit lukt niet omdat de aantrekkingskracht te groot is. Ze spreken uiteindelijk af dat William op zijn doorreis naar Ieper (Belgiƫ) een dagje bij Luka en haar tante Jeanne op bezoek gaat. Hoewel Luka niet goed weet wat ze moet doen (omdat William doet als of er niets gebeurt is) besluit ze met hem mee te gaan naar Ieper. Ze heeft het gevoel dat ze William moet vergezellen in zijn onderzoek naar de eerst wereldoorlog. Luka wordt al haar hele leven achtervolgd door duistere gevoelens, net zoals de steeds terugkerende, stekende buikpijn en de roodharige jongen die zo nu en dan opduikt en haar maar niet met rust wil laten.
In Ieper beginnen deze puzzelstukjes langzaam op hun plaats te vallen, mede dankzij de brieven van een soldaat uit 1914 die Jeanne aan William en Luka heeft meegegeven. Dit lijkt geen toeval meer omdat het allemaal in verband blijkt te staan.

Het boek heeft veel genres, het is romantisch en spiritueel maar het is ook spannend en thrillerachtig omdat het ook over de Tweede Wereldoorlog gaat. De schrijver heeft zich ook goed verdiept in de Eerste Wereldoorlog en geeft de informatie op de juiste momenten. Soms vond ik dingen wat vergezocht en kwamen sommige gedachtes en handelingen een beetje uit de lucht vallen. Bijvoorbeeld de manier waarop Luka besluit om mee naar Ieper te gaan en de wijze waarop ze vanuit het niets aankondigt dat William ook in verband staat met alles. Ook het feit dat Jeanne al die tijd meer heeft geweten. Verder vond ik het een leuk boek en ging het voor mij niet vervelen.