Skip to content

The Hazel Wood (Melissa Albert)

Dominique (20) las The Hazel Wood van Melissa Albert:

The Hazel Wood, in het Nederlands bekend als Hazelwoud, gaat over de 17-jarige Alice. Het grootste gedeelte van haar leven vlucht ze met haar moeder van het ongeluk dat hen achtervolgt. Maar wanneer Alice haar oma, de schrijfster van een boek vol met duistere sprookjes die op haar landgoed het Hazelwoud woont, overlijdt, komt Alice voor een nare verrassing te staan: Alice haar moeder is ontvoerd door iemand die zegt dat hij uit het Achterland komt. En de enige woorden die haar moeder zegt zijn: BLIJF WEG UIT HET HAZELWOUD! Ondanks deze waarschuwing is Alice vastbesloten haar te zoeken. Met hulp van Ellery Finch, een superfan van Alice haar oma’s boek, gaan ze op zoek naar aanwijzingen om het Achterland te vinden en zo Alice haar moeder terug te vinden. Maar welk geheim schuilt er in het Hazelwoud?

Voordat ik het boek ging lezen, hoorde ik al verschillende verhalen van mensen die er niet op konden wachten om het boek te lezen. Dus toen ik het boek zag liggen bij de YA leesclub, wilde ik het boek gaan lezen. De kaft trok echt mijn aandacht. De kaft heeft als basiskleur zwart maar er zitten gouden en zilveren illustraties erin. Het verhaal begint vrij informatief. Je krijgt een beeld van Alice haar leven van haar jonge jaren tot het nu. Ik vind dit zelf prettig om te lezen, aangezien je er later niet achter hoeft te komen hoe het is gegaan. Toch mist er iets voor mij tijdens het lezen. Op de achterkant van het boek lees je namelijk over duistere sprookjes en een spannend avontuur. Het duurde een tijd voordat je pas iets van die duistere sprookjes te lezen krijgt. Het eerste spannendste stukje uit het boek, voor mij, is wanneer Alice thuis arriveert en merkt dat er niemand thuis is. Alice doorzoekt namelijk de kamers, op zoek naar haar moeder. Maar het enige wat ze vindt, is een hele vieze geur en een brief op haar hoofdkussen met de tekst erop “Alice-Three-Times” (Alice-Drie-Keer). Naarmate ik verder ben gaan lezen, heb ik gemerkt dat er delen waren waar ik niet doorheen ben gekomen. Ik heb mezelf moeten aanzetten om verder te lezen. Toen ik eenmaal richting het einde kwam, kwamen pas alle duistere sprookjes en de openbaringen.

Als ik terugkijk naar het boek, zou ik het zowel niet als wel aanraden. Ik was lichtelijk teleurgesteld over het einde. Deze had voor mij een anti-climax. Toch ben ik benieuwd naar deel 2 van deze serie. Toen ik de naam “Alice” zag, moest ik meteen denken aan Alice in Wonderland. Lichtelijk cliché misschien, maar toch kreeg ik het Alice in Wonderland gevoel in dit boek, maar dan op een duistere manier. Ik vind het verhaal zelf wel origineel. Er zijn geruchten dat er volgend jaar een deel 2 uitkomt met waarschijnlijk de titel: Tales from the Hinterland.