Skip to content

Nieuwe Maan (Sarah Crossan)

Pieter (13) las ‘Nieuwe Maan’ van Sarah Crossan:

Joe Moon woont in een arm gezin in Arlington. Zijn broer Edward zit sinds Joe zeven was (waarschijnlijk onterecht) in de gevangenis in Wakeling, Texas voor een moord. Daar wacht Edward de doodstraf op. Nu is Joe zeventien. Hij woont samen met zijn strenge tante Karen, en zijn zus Angela.
Wanneer de datum van Edwards doodstraf, 18 augustus, bekend wordt, besluit Joe om in de zomervakantie in Wakeling te verblijven om Edward te bezoeken. Hij huurt een vies appartement, maar krijgt een redelijk baantje, waarbij hij ook vrienden maakt. Joe kan tijdens de bezoekuren van de gevangenis praten met Edward, om hem wat beter te leren kennen. Onderhand heeft Joe ook contact met een advocaat, die wil proberen om de straf van Edward te voorkomen. Zo hebben ze nog kans om Edwards leven te redden.

“Routine
Elke morgen
werk ik in de zon aan de rammelbak.
De motor weigert aan te slaan.
Elke middag
ga ik bij Ed op bezoek en doen we alsof het heel normaal is om via glas te praten.
Elke middag
belt Angela om te zeggen dat ze hard werkt
en dat ze
gauw naar Wakeling komt.
Nell en ik trekken met elkaar op,
en dat helpt om al het andere
wat minder ellendig
te maken.”

Het boek is in (niet-rijmende) verzen geschreven, en er vinden flashbacks plaats, naar de tijd van voordat Edward opgepakt werd. Nieuwe Maan is een zeer emotioneel boek. Het behandelt realistische onderwerpen, die ook in de echte wereld aan bod komen. Dat maakt het ook nog eens extra heftig. De doodstraf wordt in de Verenigde Staten en een aantal andere landen nog steeds gebruikt. Dit boek is niet bang om dit soort ‘politieke’ problemen te behandelen, en het beschrijft het verhaal op zo’n realistische manier, dat het helemaal niet meer als fictie voelt. Daarom voelt het ook zo heftig: geen trucjes, onverwachte gebeurtenissen, of deus ex machina’s. Gewoon een harde realiteit. Het komt ook hard aan, omdat het verhaal helemaal niet zo ondenkbaar is in de echte wereld. Het gebeurt (alhoewel het zeer zeldzaam is) wel eens dat er onschuldige mensen tot de dood veroordeeld worden (er wordt nooit met complete zekerheid uitgelegd of Edward schuldig was, zoals je daar in het echt ook lang niet altijd achter zou kunnen komen, maar er was in het verhaal in ieder geval zeker niet genoeg bewijs voor een straf). En wie weet heeft er in het echt een soortgelijk verhaal plaatsgevonden.

Verder leest het boek erg makkelijk. Het is in verzen geschreven, waar erg goed over nagedacht lijkt te zijn. De eerste keer dat ik dit boek oppakte, had ik zo in tien minuten twintig bladzijden gelezen. Op het eerste gezicht lijkt het dus ook wel alsof je even bezig zult zijn met dit boek (386 bladzijden), maar je bent er echt snel doorheen. Ook iets moois aan het gebruik van verzen is, dat de schrijfster zo veel weet te zeggen, en zoveel emotie uit je kan krijgen, met weinig woorden. Ik vond Nieuwe Maan een geweldig en prachtig boek, en ik geef het als cijfer een 9.