Skip to content

Mijn naam is nul (Luigi Ballerini)

Emma (13) las “Mijn naam is nul” van Luigi Ballerini:

Nul is veertien jaar. Hij heeft nog nooit iemand gezien of aangeraakt. Hij heeft alleen de stem van Madar uit de luidspreker gehoord. En de stem in zijn hoofd die hem vertelt wat hij wel en beter niet kan doen. Hij is nog nooit buiten geweest, alleen binnen in ‘de Wereld’. Nul (eigenlijk 2.0) is een van de elf kinderen die getraind worden tot een super soldaat, vanuit een geïsoleerde virtuele wereld. Hij wordt getraind om zijn doelen snel en precies te raken. Hij zit al bijna op level vijf. Daarna mag hij een drone piloot worden. Maar wat als zijn virtuele wereld wegvalt en hij in de echte wereld terecht komt.
Nul moet kiezen. Proberen terug te gaan of ….

In het begin moest ik heel erg wennen aan de schrijfstijl. De ‘Innerlijke Stem’ van Nul komt veel voor, wat ik in het begin erg irritant vond. Na een tijdje wen je er aan en stoort het niet meer. De ‘Stem’ kapt hem de hele tijd af en is best gemeen tegen Nul. De ‘Stem’ is dikgedrukt in het boek, maar wat Nul zelf denkt, staat ook beschreven, in de ik-vorm. Hij heeft dus twee stemmen in zijn hoofd. Wat op zich wel interessant is, want zo weet je wat Nul denkt. Maar je moet er wel aan wennen en je moet het ook maar fijn vinden om te lezen. Het is het boek heel gaaf en erg realistisch geschreven.

De manier hoe Nul onze wereld ervaart is heel apart en indrukwekkend. Hij herkent helemaal niks, denkt dat alles een touch screen is. Ik kon me dat heel moeilijk voorstellen. Dus dat je je aan een lamp brandt en je afvraagt wat het is, of als je bijvoorbeeld naar een boek kijkt en je je afvraagt waarom je de bladzijdes zelf moet omslaan. Voor ons heel gewone dingen.
Er komt nog een ik-vorm in het boek voor. Dat is niet Nul, maar de vrouw uit onze wereld die Nul wil helpen. Dat maakt het boek weer anders en leuk om te lezen.

Ik weet het nog steeds niet precies wat ik van het boek vind. Het is heel indrukwekkend en ik vroeg me af of zo’n virtuele wereld er in het echt ook is. Geheime missies met drones en dingen waar zelfs de overheid niks van weet. Je weet maar nooit! Ik zou het aan iedereen aanraden om te lezen. Ik koos dit boek omdat ik eens een boek uit mijn comfort zone wilde lezen en dat is gelukt. Maar uiteindelijk vond ik het bijzonderste boek dat ik ooit gelezen heb. Lees het boek en kijk wat jij er zelf van vindt.