Skip to content

Merel (Sarah Moon)

Fleur (14) las “Merel” van Sarah Moon

Merel is een van nature stil, verlegen maar slim meisje en in haar gedachten vliegt ze mee met vogels. Haar pauzes brengt ze lezend door bij mevrouw Waxler totdat mevrouw Waxler komt te overlijden. Hierna trekt ze zich nog meer terug en spendeert ze pauzes alleen door op de WC’s terwijl ze probeert om mee te vliegen met de vogels. Op een middag wordt ze aan de rand van het dak van haar school aangetroffen en wordt ze opgenomen in het ziekenhuis. Na haar opname moet ze van haar moeder naar de psycholoog. Bij die psycholoog praat ze niet, maar luistert ze wel veel muziek. Op een gegeven moment komt Merel los door de muziek en begint ze toch te praten. Ze schrijft ze zich samen met haar psycholoog in voor een “rock” zomerkamp. Merel is doodnerveus maar ze gaat wel. Na wat opstartproblemen krijgt Merel toch echt echte vriendinnen en heeft ze de beste maand van haar leven.

Ik moet eerlijk zeggen, ik had best wel moeite om het boek te pakken en door het begin te komen. Ik wist namelijk niet helemaal wat ik moest verwachten en het begin was vrij langzaam geschreven terwijl je wel echt midden in het verhaal terecht kwam. Maar op een gegeven moment zat ik er in. Het is een heel mooi, kwetsbaar geschreven, sterk boek. Mooi omdat je echt in Merel duikt, kwetsbaar omdat je al Merels gecompliceerde gevoelens en problemen mee krijgt en sterk omdat je in de loop van het boek ziet hoe Merel zich ontwikkelt en langzamer zelf steeds sterker wordt. Wat ik net ook als “negatief” punt noemde, namelijk dat je midden in het verhaal terecht komt, werkte in de loop van het verhaal ook wel positief. Je ziet Merel daardoor echt ontwikkelen en ziet een groot verschil tussen Merel aan het begin van het boek en Merel aan het einde van het boek. Ik vond het dus echt een heel gaaf boek! Het verhaal had me echt te pakken en ik begon echt van Merel te houden. Dit klinkt misschien heel raar maar het is echt zo, ik vond het namelijk heel stoer dat ze zich zo af durfde te sluiten en weg durfde te vliegen wanneer ze daar zin in had. Nog stoerder vond ik dat ze er over durfde te praten en uiteindelijk zelfs op zomerkamp ging.