Skip to content

Kathelijne van Kenau (Lydia Rood)

Isa (14) las “Kathelijne van Kenau” door Lydia Rood

“Ik wrijf mijn handen over elkaar. Ze lijken te kleven, alsof er nog bloed aan zit. Zweet prikt in mijn wenkbrauwen. Ik heb het gedaan. Ik heb het echt gedaan.” Haarlem wordt langzaam omsingeld door de Spanjaarden. Iedereen helpt mee in de oorlog tegen de Spanjaarden. Kathelijne’s gezin ligt overhoop na de dood van haar zusje, Gertruide. De moeder van Kathelijne geef haar de schuld en Kathelijne weet zelf ook wel dat het haar schuld is. Terwijl Kathelijne vecht met schuldgevoelens, verdriet en de woede van haar moeder gaat de oorlog om hun heen gewoon door.

Mijn mening over dit boek is een beetje van beiden. Ik vond het boek op sommige delen heel goed geschreven, maar in andere delen raakte ik juist heel erg in de war van wat er precies gebeurde. Het boek is geschreven vanuit het standpunt van Kathelijne. Hierdoor krijg je goed mee hoe zij zich voelt. Haar gevoelens grijpen je echt bij de keel, omdat Kathelijne altijd zichzelf de schuld geeft en nooit eens vertelt wat zij er echt van vindt. Ze wil altijd anderen helpen, maar ze vindt het niet waard om zelf geholpen te worden. Ik vond het feit dat ze nooit iets zegt soms heel frusterend! Ik vind het een goed boek. De gevoelens van Kathelijne voelen zo echt aan en de details over de geschiedenis van tachtigjarige oorlog zijn top. Dit boek is geïnspireerd op de film Kenau. De film is geïnspireerd op een eeuwenoude legende.

Trailer kenau: https://www.youtube.com/watch?v=sZbOkNEGGQU