Skip to content

Het huis waar jij van hield (Tatiana de Rosnay)

Fieke (13) las “Het huis waar jij van hield” van Tatiana de Rosnay:

Ik vond het echt een heel mooi boek, heel verdrietig maar heel mooi. Het verhaal speelt zich af in de negentiende eeuw in Parijs, waar op dat moment baron Haussmann hard bezig is de stad te “moderniseren”. Hij sloopt alle, door hem genoemde “kleine donkere kronkelstraatjes” en vervangt ze voor perfect rechte boulevards. Helaas moeten hier eerst duizenden huizen voor gesloopt worden, waaronder ook dat van Rose. Het huis waar zij van houdt, waar haar man van hield, wat al generaties lang het bezit was van zijn familie, het huis waar zij gelukkig waren, waar haar dochter geboren is… Het huis van alle mooie herinneringen. Rose gaat dat huis niet zomaar opgeven. Ze zal er voor zorgen dat het niet gesloopt wordt, dat heeft ze haar man op zijn sterfbed beloofd.
In het boek schrijft de bijna zestig-jarige hoofdpersoon, Rose Bazelet, aan haar man, die bijna twintig jaar geleden gestorven is. Ze haalt herinneringen op over het huis, maar ze bekent ook langzaam aan geheimen, die ze nooit aan haar man heeft durven te vertellen en die soms best heftig zijn. Je komt langzaam meer en meer te weten over haar leven, de leuke én de minder leuke dingen, maar zodra je erachter komt waar ze zit terwijl ze dit alles opschrijft wordt het al helemaal ontroerend.
Zoals ik al schreef vond ik het een prachtig boek, maar het is een erg zielig boek dus daar moet je wel tegen kunnen! Ik maakte namelijk de fout het te lezen tussen de verschillende cito-taken in (je moet altijd een boek meenemen voor als je eerder klaar bent) en zat daar dus, met tranen in m’n ogen, te lezen waar de hele klas me kon zien… Maar al met al dus een heel mooi, goed geschreven boek, zolang je tegen tranentrekkers kan!