Skip to content

Het gewicht van water (Sarah Crossan)

Anne (12) las “Het gewicht van water” van Sarah Crossan:

De wielen van de koffer zijn al afgebroken.
Nog voordat we Gdansk Glowny uit zijn.

…Mama stoot ze tegen een trede en
Beng, krak, rammel –
Nutteloos.
Overal liggen
stukjes
plastic.

“Gewicht van water” begint met het vertrek van Kasienka en haar moeder vanuit Polen naar Engeland. Het hele boek is geschreven alsof je een gedicht aan het lezen bent (zoals je hierboven ook kunt zien). Ik vind het leuk dat het in een gedichtvorm is geschreven, dat maakt het anders dan andere boeken en dat vind ik wel interessant. Je moet wel goed opletten of je niets overslaat, omdat de schrijfvorm afleidt van de inhoud is het soms moeilijk lezen.

In Engeland zoekt haar moeder naar Kasienka’s vader die een paar jaar daarvoor is vertrokken. Kasienka is erg eenzaam, op school wordt ze een klas lager ingedeeld omdat ze de taal niet beheerst en ze wordt gepest omdat ze anders is dan de Engelse kinderen. Met hulp van een vriendelijke buurman en een vriend(je) van het zwemmen krijgt ze meer zelfvertrouwen en volgt ze haar eigen weg.

Ik vind het boek heel zielig omdat Kasienka eenzaam is, ze moet doen wat haar moeder wil, ze zijn arm en ze wordt gepest. Ik heb bewondering voor Kasienka, omdat ze toch haar eigen weg gaat. Zo krijgt ze een vriendje en een vriendin en gaat ook voorzichtig tegen haar moeder in. De schrijfster is Sarah Crossan, het is haar debuutroman uitgekomen in 2011. Ze is zelf ook geëmigreerd van Ierland naar Engeland. Zou zij misschien ook zoiets hebben meegemaakt?