Skip to content

Het grote misschien (John Green)

Isaura (14) las “Het grote misschien” van John Green

Miles gaat naar een kostschool in Alabama, Culver Creek. Daar leert hij heel bijzondere mensen kennen zoals; Alaska, het verknipte super sexy meisje van z’n dromen en Kolonel, de jongen die uiteindelijk zijn beste vriend word op Culver Creek. Verder ontmoet hij Takumi, een Japanse vriend van Alaska, Lara, het vriendinnetje van Miles (waarvan hij eigenlijk niet echt houdt) en Kevin en z’n stomme vrienden (de rivalen van Miles en zijn vrienden). Miles haalt met zijn vrienden veel stunts uit. Ondanks Miles eigenlijk een aparte relatie met Alaska heeft, voelt hij stiekem toch wel iets voor haar. Het clubje vrienden zijn het stel dat de school terroriseert. De adelaar, een docent die toezicht houdt op de leerlingen, houdt ze goed in de gaten. Ze ontsnappen steeds net aan zijn straffen. Ze doen eigenlijk alles wat niet mag, roken, drinken en seks. Miles vindt zijn leven prima, zijn relatie met Lara loopt wel ok, hij heeft te gekke vrienden, en hij gaat naar een geweldige school. Alles gaat eigenlijk helemaal goed totdat er opeens iets vreemds gebeurd waarvan iedereen heel erg schrikt….

Ik vind het mooie aan dit verhaal dat iedereen zo verknipt is dat het normaal lijkt. Er is met iedereen iets vreemds aan de hand. Ze zijn een typisch stelletje ongeregeld dat alles doet op hun eigen manier. Wat ik natuurlijk te gek vindt, want als je zo jezelf kan zijn in die wereld is dat een hele prestatie. Het boek raakt je echt aan, ik raak persoonlijk heel snel gehecht aan karakters. Dat kan iets te maken hebben met mijn eigen aard. Ik ben er nog niet achter of dat nou een goed of slecht ding is, maar wat ik wel weet is dat dit boek je zó laat houden van alle karakters op hun eigen manier dat het bijna moeilijk is om te erkennen dat het boek uit is. Ik heb dit niet bij veel boeken, maar ik heb echt zitten huilen boven dit boek. Dit boek is zeker de moeite waard om te lezen, het raakt je! Ik zou het een verknipte romantische comedy noemen.

Het omslag van het boek is prima. Het is een boek van John Green en die kun je meestal herkennen aan de typische stijl van illustratie op de kaft. Het boek heeft 252 bladzijden, met een fijn lettertype en een mooie lettergrootte om te lezen.

De opbouw van het verhaal vind ik heel erg mooi gedaan. Elk hoofdstuk telt de dagen af van een bepaalde belangrijke gebeurtenis. Het heeft een ervoor, de dag zelf en één erna en deze hebben allemaal betrekking op een bepaalde gebeurtenis. De chronologische volgorde is dus heel erg logisch. Het verhaal wordt met veel details en emotie geschreven.