Skip to content

Het feest van het begin (Joke van Leeuwen)

Guusje (16) las “Het feest van het begin” van Joke van Leeuwen:

Binnen het genre YA, heb ik ervaren, kunnen sommige boeken meer naar de ‘young-kant neigen en anderen naar de ‘adult’-kant. ‘Feest van het begin’ van Joke van Leeuwen valt absoluut in de laatste categorie. Het is weliswaar een ‘bildungsroman’, het volgt een personage tijdens haar ontwikkeling van kind tot vrouw, maar vooral door het taalgebruik doet het boek erg volwassen aan. Het boek opent met een proloog die een stad beschrijft. Ons lezers wordt nooit expliciet gezegd in welke stad we ons bevinden, maar er valt te deduceren dat het boek zich afspeelt in Parijs tijdens de Franse Revolutie. Deze historische gebeurtenis beleven wij voor het grootste deel door het leven van Catho te volgen. Catho is een weesmeisje en groeit op in een hospice gevuld met onvriendelijke nonnen, van wie ze leert lezen noch schrijven, tot op een dag zuster Berthe nieuw in het hospice komt en Catho leert lezen en schrijven, tot minachting van de andere nonnen. Catho en Berthe blijken elkaar goed te begrijpen en worden vriendinnen, maar dit kunnen de andere nonnen niet toelaten en hierom wordt Berthe snel weggestuurd. Berthe komt uit een rijke, wellicht adelijke familie en is dus in dit politieke landschap niet veilig in het openbaar. Dit wetende keert ze zich af van het openbare leven en trekt ze zich terug met een pianoforte in haar huis.
Catho gaat als ze zestien is ook het hospice uit en komt op de Parijse straten terecht, die niet bepaald verwelkomend en vriendelijk zijn voor haar. Op haar zoektocht naar Berthe en naar een normaal leven komen wij allerlei bijzonder Frans volk tegen: een pianoforte-bouwer, een schilder en een beul. Ook hun perspectieven komen voor in het boek, wat ik een leuke toevoeging vond. Catho was een prima personage, maar de levens van de andere personages waren iets interessanter. Catho is ietwat wereldvreemd en dat is goed te merken aan de manier waarop de stad vanuit haar oogpunt wordt beschreven. Catho kent geen namen en beschrijft dus alles. Ze weet niet wat gewoon is en wat raar, dus oordeelt ze niet over wat er om haar heen gebeurt. Die manier van schrijven is soms niet makkelijk om te lezen, maar zodra je eraan gewend bent, werkt het heel goed. Joke van Leeuwen laat haar talent zeker zien tijdens het schrijven vanuit verschillende perspectieven. Nergens in de hoofdstukken wordt expliciet aangeduid vanuit wie we lezen, maar het is altijd duidelijk. Het boek is niet spannend (op een enkele scene na) en gebruikt moeilijke woorden en daarom zou ik het niet aanraden voor onervaren lezers. Zelf ik heb ik er wel erg van genoten en als je al wat verder bent en misschien al wat boeken voor volwassenen hebt gelezen zul je ook van “Het feest van het begin” genieten.