Skip to content

Circe (Nell De Smedt)

Sophia (18) las “Circe” van Nell De Smedt:

De veertienjarige Fiona leidt een normaal leven, totdat ze van een mogelijke dood wordt gered door een vreemd meisje in een gele regenjas. Dit meisje heet Circe en is anders dan iedereen die Fiona ooit heeft ontmoet. Al snel werden de meiden goede vriendinnen en brengen ze samen veel tijd door. Toch blijkt Circe soms ook vreemde trekjes te vertonen en is hun relatie verwarrend voor Fiona. Langzamerhand weet Circe steeds meer in de gedachten van Fiona door te dringen en heeft ze steeds meer invloed op haar. Werkelijkheid en verbeelding beginnen door elkaar te lopen en wat realiteit en fantasie is wordt steeds onduidelijker.

Circe trok mijn aandacht door de beschrijving die op de achterkant stond. Een onduidelijke relatie tussen twee meisjes die werkelijkheid en verbeelding door elkaar laat lopen, klonk zeker als een interessant onderwerp om over te lezen. In het begin leek het boek me niet direct heel bijzonder, maar na een aantal hoofdstukken kon ik niet meer stoppen met lezen. Het boek neemt dan een goed tempo aan en er gebeuren veel verwarrende en spannende dingen. In het begin lijk je als lezer de relatie tussen Circe en Fiona nog goed te kunnen volgen, er is dan wel iets onheilspellends aan Circe maar die vriendschap lijkt nog voornamelijk normale elementen te bevatten. Toch raak je vanaf een gegeven moment in de war door dit boek, maar niet op een slechte manier. Net zoals Fiona weet je niet wat wel of niet werkelijkheid is. Het boek riep behoorlijk veel vragen bij mij op tijdens het lezen en af en toe vroeg ik me af of ik zelf niet ook door Circe voor de gek werd gehouden.

De verwarring die het boek veroorzaakt was in het algemeen voor mij realistisch overgebracht, behalve een aantal kleine dingen. Zoals de ontwikkeling van de relatie tussen Fiona en haar moeder. Op een gegeven moment in het boek (heel specifiek kan ik het niet beschrijven, want ik wil niks verklappen) vindt er een vrij plotselinge breuk tussen deze twee plaats. De reactie van Fiona is begrijpelijk, want zij bevindt zich in een onbekende en verwarrende situatie. Hoe haar moeder daarentegen op haar reageert vind ik ontzettend onrealistisch. Ze laat haar dochter in dat moment compleet in de steek. Later heeft ze hier wel spijt van, maar haar reactie voelde voor mij niet realistisch voor een moeder die heel veel van haar dochter houdt.

Ondanks een aantal van deze kleine kritiekpunten vond ik Circe een ontzettend spannend en intrigerend boek. Toen ik eenmaal ver genoeg was, kon ik niet meer stoppen met lezen. Daarnaast kwam ik erachter dat de schrijfster van dit boek pas zestien jaar was toen het boek uitkwam. Ik vond het dan ook erg bijzonder hoe zo’n jonge schrijfster zo’n beklemmend boek kon schrijven. Circe is dan ook een echte aanrader voor mensen die van spannende boeken houden die je tot de laatste pagina niet meer loslaten.